το τέρας μου για σένα

   Φοβάμαι, πως αν δώσω στη σκέψη μου ζωή και βάλω στη χαρά μου λέξεις θα έρθει κάποιο ζηλιάρικο δαιμόνιο και θα μου το στερήσει.

έτσι αποφασίζω να ζω μέσα στο σκοτάδι μου. τρώω απελπισία και απόγνωση.

δεν κοιμάμαι, καιρό τώρα φοβάμαι το κρεβάτι.

σε χρειάζομαι, μα ίσως μόνο για να μη νιώθω ...

δεν σε θέλω εκεί, δίπλα μου, για να νιώθω δυνατή.

         μα δεν τα καταφέρνω

Πάλι μεγάλα ψέματα φωνάζω,  εσένα σου σέρβιρα τα χειρότερα, τα πιο αμήχανα σκευάσματα μου.

από αντίδραση ξεκίνησα να ντύνομαι με εγωισμό και αλαζονεία

και τώρα απορώ, αρχίζω να μισώ, να αρρωσταίνω